Ρίχνουμε στο μίξερ λίγο από GTA, μια δόση Assassin’s Creed και αρκετό άγχος πρεμιέρας και έχουμε ένα ενδιαφέρον νέο franchise, με όλες τις παιδικές ασθένειες του πρωτότοκου μέρους μιας σειράς που έπειτα από 2-3 τίτλους σίγουρα θα μπορεί να διεκδικήσει το θρόνο του τίτλου της χρονιάς (περί το 2016 το τοποθετούμε). Το ικανοποιητικό cover system οδηγεί σε ένα απολαυστικό πιστολίδι, το οποίο όμως δεν καλύπτει το ψυχολογικό κενό που αφήνει η έλλειψη δυνατότητας να ξυλοφορτώσετε τυχάρπαστους ενοχλητικούς περαστικούς (Trevor μας λείπεις). Τα takedowns αφορούν μόνο τους… official στόχους, οπότε το γκλομπ δεν βγαίνει όποτε αποζητούν τα νεύρα σας. Το παιχνίδι με τις κάμερες και τα hacking mini games ευτυχώς δεν ..