Mafia The Old Country
Αφήνοντας στην άκρη τη φιλοσοφία ανοιχτού κόσμου, η αξιόλογη επιστροφή στις ρίζες της σειράς προσφέρει μια γραμμική, αλλά ποιοτική εμπειρία, με απολαυστικό gameplay, πανέμορφα γραφικά, πειστικές ερμηνείες και δυνατή αφήγηση.
Tο «Mafia: The Old Country» της Hangar 13 επιστρέφει τη διάσημη σειρά στις ρίζες της, προσφέροντας μια γραμμική, κινηματογραφική εμπειρία που εξιστορεί τις αρχές του οργανωμένου εγκλήματος στη Σικελία του 1900. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που επιλέγει την ποιότητα έναντι της ποσότητας, προσφέροντας μια συμπυκνωμένη, αλλά εντυπωσιακή περιπέτεια περίπου 15 ωρών.
Η αφήγηση του παιχνιδιού ακολουθεί τον Enzo, έναν νεαρό εργάτη που μετά από μια σκληρή παιδική ηλικία στα ορυχεία της Σικελίας, προσπαθεί να ανελιχθεί στην ιεραρχία της εγκληματικής οικογένειας Torrisi. Η ιστορία, παρότι προβλέψιμη για όσους έχουν εντρυφήσει στα κλισέ των γκανγκστερικών ταινιών, παρουσιάζεται με δυνατό σενάριο και εξαιρετικές ερμηνείες, επιφυλάσσοντας μερικά… plot twist στο φινάλε.
Ιδιαίτερα επιβλητικός είναι ο χαρακτήρας του «νονού» Don Torrisi, με τον Johnny Santiago να προσδίδει στον ρόλο μια σιωπηλή ένταση που πείθει για την αυθεντικότητά του. Οι υποστηρικτικοί χαρακτήρες, όπως ο Luca και ο Cesare, συμπληρώνουν αρμονικά το cast, ενώ η Isabella, η κόρη του Don, προσθέτει το… αλατοπίπερο στην πλοκή.
Περιττός ο χάρτης…
Το gameplay του «Mafia: The Old Country» είναι οικείο στους «βετεράνους» της σειράς, καθώς προσφέρει δράση σε προοπτική τρίτου προσώπου με έμφαση στο cover-based shooting και ενίοτε στο stealth. Τα όπλα της εποχής, όπως περίστροφα, καραμπίνες και διάφορα κυνηγετικά όπλα, προσφέρουν ικανοποιητική αίσθηση βάρους κατά τις μάχες. Πιστός σύμμαχός σας είναι και ο σουγιάς, καθώς οι αναμετρήσεις σώμα με σώμα δεν σπανίζουν, τόσο στα boss fight, όσο και όταν θέλετε να περάσετε απαρατήρητοι. Το stealth σύστημα, παρότι λειτουργικό, παρουσιάζει ορισμένες ασυνέπειες, με τους εχθρούς να εμφανίζουν, συχνά, φαινόμενα… προκλητικής αφέλειας. Αυτό, ωστόσο, δεν αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, ειδικά από τη στιγμή που η εστίαση του παιχνιδιού είναι στην εξέλιξη της ιστορίας. Τα σημεία που χρειάζεται να αποφύγετε την προσοχή των αντιπάλων κυλούν ευχάριστα, δίχως να προκαλούν εκνευρισμό, ως είθισται στα stealth games.
Η εξερεύνηση περιλαμβάνει τόσο οδήγηση αυθεντικών αυτοκινήτων αρχών 20ου αιώνα όσο και ιππασία, με την εμπειρία πάνω στη σέλα και πίσω από το τιμόνι να αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Τα παλιά αυτοκίνητα έχουν ρεαλιστική συμπεριφορά και προσφέρουν ικανοποιητικό gameplay, γεγονός που μας ανάγκασε να μην αξιοποιούμε την επιλογή «skip drive» για να μεταφερθούμε από το ένα σημείο μιας αποστολής στο άλλο. Σε αυτή μας την απόφαση, σημαντικό ρόλο έπαιξαν και τα εξαιρετικά γραφικά της Unreal Engine 5.
Βέβαια, η λέξη «εξερεύνηση» που χρησιμοποιήσαμε παραπάνω, μάλλον είναι υπερβολική, αφού το παιχνίδι ακολουθεί εξαιρετικά γραμμική δομή παρόμοια με τα πρώτα δύο Mafia, προσφέροντας μια «ψευδαίσθηση» ανοιχτού κόσμου, όπου ο χάρτης, ωστόσο, είναι παντελώς περιττός. Τα side quest είναι είδος υπό εξαφάνιση, αν και πολύ θα θέλαμε να δούμε στο μέλλον έστω ένα DLC, για να μην πάει όλος αυτός ο καταπληκτικός κόσμος χαμένος…
Κερδίζει, χωρίς να επαναστατεί
Στο PS5 το παιχνίδι προσφέρει δύο λειτουργίες: Quality Mode που στοχεύει σε 4K ανάλυση στα 30fps και Performance Mode που παρέχει δυναμική ανάλυση στα 60fps. Δοκιμάσαμε τον τίτλο στο PlayStation 5 Pro και το αποτέλεσμα μάς άφησε πλήρως ικανοποιημένους. Οι χρόνοι φόρτωσης είναι ελάχιστοι και δεν αντιμετωπίσαμε κανένα σημαντικό τεχνικό πρόβλημα, πλην των… ρομαντικών παύσεων, που καθόμασταν ακίνητοι για να χαζέψουμε τον ορίζοντα των σαγηνευτικών τοπίων της Σικελίας.
Το παιχνίδι κερδίζει τις εντυπώσεις οπτικά, με το σύστημα Lumen της Unreal Engine 5 να δημιουργεί εξαιρετικά εφέ φωτισμού. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοθαύμαστη και τη σκυτάλη από τα ευχαριστημένα μάτια παραλαμβάνουν τα εξίσου πανευτυχή αφτιά όποιου έχει την τύχη να παίξει τον τίτλο. Αυθεντικοί ήχοι εποχής και εντυπωσιακή μουσική υπόκρουση θα σας γοητεύσουν, ενώ υπάρχει και επιλογή για διαλόγους σε σικελική διάλεκτο για επιπρόσθετη αυθεντικότητα!
Το «Mafia: The Old Country» μπορεί να μην καινοτομεί στους μηχανισμούς του, αλλά μας υπενθυμίζει τη σχεδόν… ρετρό αίσθηση που είχαμε όταν παίζαμε γραμμικά παιχνίδια δράσης και ανυπομονούσαμε να γυρίσουμε ακόμα μια «σελίδα» του σεναρίου τους. Αν ήταν… ταβέρνα, θα ήταν αυτή που κάνει μόνο πέντε πιάτα, αλλά τα κάνει τέλεια! Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για έναν τίτλο οικονομικότερο από την πλειονότητα των παιχνιδιών στο ράφι.
